درباره پذیرایی DE L'HOSPITALITÉ

استاد: ریچارد اسکوفیه / فردریک بورل / سینا عابدی

تاریخ برگزاری:  7 الی 13 مرداد ماه 1395

دانشجویان:

حامد عبدلله زاده /  آیدا عباسی  /  محمد مرعشی پور /  آرزو رجایی  /  الهه حسینی  /  حسین مرادی  /  آرمین بادیان /  سیدعلی معظمی کندی  /  مهتاب مونسان /  میعاد میراب /  سید سام حمیدی  /  مهرناز فراهانی /  مریم معصومه برادران دیل مقانی  /  عطا برهان صدیق  /  مهرزاد صمدی  /  سارا بیات  /  نیما ظهیری /  فرهنگ علی پور                                                                                                                                     

 

 توضیحات دوره:

آنچه در این دوره ی آموزشی به‌دنبال آن بودیم، تأمل درباره ی ابعاد معنایی و کارکردی از مسکن بود، که آن را از ماهیت سرپناه فراتر می برد. در همین رابطه، واژه ی «پذیرایی» به خوبی توانسته است که مفهوم مسکن را به اُرتزهایی برای رفاه و آسایش گسترش دهد و خانه را  از یک سرپناه و یا یک نگهبان از دارایی ها، به مکانی برای ریسک کردن و مصرف کردن ارتقا دهد. در این معنای جدید، درهای خانه 

می تواند برای دورهم غذاخوردن، مناظره، نمایش و به روی همسایگان گشوده باشد.

با چنین پیش فرض هایی، خانه ها می توانند به مفهوم بدوی و باستانی خود نزدیک شوند، بدویتی که حامل درون مایه های اجتماعی سرشار است، بدویتی که حاصل همزمانی میزبان بودن و میهمان بودن است.

در ابتدای مسیر، خوانش های معماران بزرگ دنیا از این مفاهیم، مورد کنکاش قرار گرفت و پروژه های مرتبط ساخته شده یا در حال طراحی آن ها تحلیل شد و در جمع بندی این مرحله، روش های رسیدن و نزدیک شدن به اهداف، روشن شد.

پروژه ی اصلی این ورکشاپ، طراحی یک خانه در زمینی به مساحت 20 متر در 20 متر در شهر تهران بود. مکان جغرافیایی پروژه آن‌طور که باید حائز اهمیت نبود، چرا که انتزاعی بودن موضوع و محدودیت زمانی به اندازه ای بود که تمرکز برروی ویژگی های کالبدی سایت را میسر نمی ساخت.

در مراحل ایده پردازی، چیزی که بسیار اهمیت داشت، این بود که تمامی ایده ها می بایست قابلیت چرخش 90 درجه داشته باشند تا بتوان در یک روش طراحی هم زمان، به شکل گیری همین مفاهیم در ساختمان های بلند هم کمک کرد.

در انتها سعی شد که تمامی پروژه ها،  هر کدام به نحوی، بازگوکننده و روایتگر بخشی از مفهوم پذیرایی باشند.