سخنران : سروناز غفاری
زمان برگزاری: یک شنبه 12 دی ماه ۹۵
ساعت : از ساعت 17 الی 19




حضور برای عموم آزاد است.
برای حضور رزرو الزامی می باشد.

 

 

 

نشست کار معاصر معماری / یا / شما رویا دارید پس هستید


سخنران : سروناز غفاری
زمان برگزاری: یک شنبه 12 دی ماه ۹۵
ساعت :
از ساعت 17 الی 19

برای رزرواین دوره ، فرم زیر را تکمیل نمایید
نام (*)

Invalid Input
ایمیل (*)

Invalid Input
نام خانوادگی (*)

Invalid Input
شماره همراه (*)

Invalid Input







 

 توليد معمارى يك پركتيس اجتماعيست. ميزان بسيار زيادى از آنچه درباره ى رسوم معمول و ارتباطات اجتماعى مى شناسيم از طريق محصول معمارى به جوامع منتقل مى شوند. تقسيم قدرت، ارزشهاى فرهنگى و حتى زندگى روزمره نيز از طريق فضاهاى خلق شده توسط معماران ماهيت خود را به مخاطبان خود خاطرنشان مى كنند. معمارى در نقطه ى تلاقى مسيرهاى قدرت، روابط و توليدات، فرهنگ و عمل بازنمايى قرار گرفته است. معمارى ابزاريست براى ساختن هويت ها و تفاوتهاى ما؛ و دنيا رابه صورتى كه مى شناسيم شكل مى دهد.
همانطور كه معمارى به عنوان نمادى براى بيان و يا بازنمايى فرهنگ جوامع به حساب مى آيد؛ مى توان در دنياى معاصر اين مسئله را معادله اى رفت و برگشتى به حساب آورد. معمارى در عصر سرمايه دارى، خود يك مديوم چند وجهى براى ارائه ى مقوله هاى فرهنگى و اجتماعى و تثبيت برترى بورژوازى است.
قرن بيست و يكم عصر فرهنگ بصرى و اقتدار تصوير است. جامعه ى مصرف كننده ى عصر حاضر، با عبور از مرز مصرف كالا و مصرف توليدات منقول حاصل از پيشرفت تكنولوژى، امروز در حال مصرف كردن بى وقفه ى تصاوير و روياهاست. روياى زندگى لوكس با مصرف كردن تصاوير حاصل از محصولات و تبليغاتِ مداوم و بيشمار، تبديل به واقعيتى از فرهنگ اجتماعات سرمايه دارى معاصر شده است.
سهم معمارى در اين سيتم فرهنگى-اجتماعى چيست؟ و يا شايد بهتر است اين گونه بپرسيم: معمارى در جامعه اى با فرهنگ مصرف كننده چه نقشى دارد و چگونه عمل مى كند؟
امروزه طراحان و معماران و برنامه ريزها غالباً قوانين حاكم بر جامعه را تقويت ميكنند. قدرت تصوير، خود تحكيم قدرت سرمايه داريست. آنچه معمارى جوامع معاصر توليد مى كند تصاويريست كه جايگزين سمبل و نشانه شده اند. 
طرح مسئله ى معمارى در زمينه ى فرهنگ مصرف كننده براى درك و تحليل وضعيت معمارى معاصر، ضروريست. چرا كه روياها و تصاوير مطلوب شهروند قرن بيست و يكم همواره در فضاهاى تعريف شده توسط معماران و طراحان شكل گرفته، رشد كرده و تحقق پيدا مى كند.