تکنولوژی های نوین معماری و ساخت
سخنرانان: وحید اشراقی و علی ذوالفقاری
زمان: سه شنبه 4 مهرماه 1396
ساعت: 12:00
مکان برگزاری: ارومیه، خیابان عمار، خیابان حج، سازمان نظام مهندسی
ساختمان استان آذربایجان غربی، سالن شهید باکری

حضور برای عموم آزاد است و برای حضور رزرو الزامیست.

برای رزرو و ثبت نام لطفا با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید:
04433372503
09141470296

 

برای رزرو ، فرم زیر را تکمیل نمایید
  1. نام (*)
    Invalid Input
  2. نام خانوادگی (*)
    Invalid Input
  3. شماره همراه (*)
    Invalid Input
  4. ایمیل (*)
    Invalid Input
  5. شهر(*)
    Invalid Input

 

ویژگیای که معماری را از مجسمه سازی متمایز می کند عمدتاً در نقش اجتماعی و نوع ارتباط آن با بستر خود متبلور می شود در واقع این کیفیت ارتباط معماری با مخاطب و بستر اجتماعی و فیزیکی است که موفقیت یک اثر معماری را تعیین می کند. شاید بتوان این ویژگی را روحی دانست که در کالبد بنا دمیده می شود و آن را به موجود زنده ای تبدیل می کند که

امکان برقراری ارتباط با مخاطبش را دارا است.

پروژه "تیکیش" حاصل کارگاه آموزشی-پژوهشی ای است که از مجموعه کارگاه های همگام برگزار شده توسط کانون معماران معاصر در چهار شهر در تبریز-ارومیه با همکاری عمران و بهسازی ارومیه، مؤسسه الف و جامعه زنان معمار )ارومیه( برگزار شد. این کارگاه قصد داشت در یک روند طراحی پژوهش محور به ارائه و ساخت طرحی برای سایت معرفی شده برسد که با حفظ هویت مکان پروژه، نقش شهری آن احیا و باز تعریف شود. در این راستا با کار پژوهشی گروهی شرایط بستر پروژه که گذر مدرسه هدایت تا مسجد سردار در محله نظم السلطنه ارومیه می باشد در مقیاس های مختلف اقلیمی، شهری و محله ای و جنبه های گوناگون اجتماعی بررسی گردید. همچنین سیستم های ساخت، مصالح و هندسه های مورد استفاده در معماری بومی مطالعه شد. در نهایت دانشجویان در قالب گروه های مختلف موظف به پردازش یک سناریو بودند که در قالب آن یک یا مجموعه ای از رویدادهای شهری به فضای مکان پروژه القا شود که منجر به بازتعریف و احیاسازی عملکرد شهری آن در ارتباط متقابل با کاربران فضا شود. در این راه دانشجویان با استفاده از طراحی یک عنصر یا مجموعه ای از عناصر مشابه سعی کردند تا با افزودن آن ها به فضا انگیزش و بستر لازم برای رویدادهای شهری را ایجاد کنند. نکته ی حائز اهمیت این است که عناصر طراحی شده می بایست حتی الامکان قابلیت انطباق پذیری با رویدادهای مختلف تعریف شده را دارا می بودند، انطباق پذیری ای که نتیجه ی هوشمندی در عناصر طراحی و نوع ارتباط پذیری آن ها با کاربران است و نه لزوماً انعطاف پذیری فیزیکی آن ها.

در جنبه ی طراحی انتظار می رفت تا دانشجویان با تکیه بر هندسه های یافت شده در معماری بومی به ارائه ی یک خوانش جدید و خلاقیت در ترکیب آن ها دست یابند. خلاقیتی که می تواند نتیجه ترکیب سیستم های سنتی با ابزارهای نوین طراحی و ساخت دیجیتال باشد. چنین رویكردی مستلزم بررسي و رمزگشایي الگوها و سیستم هاي بومي موجود و نگاشت و پردازش دوباره ی آن ها با استفاده از ابزارهاي رایانشي نوین بود.